Eg gjette Tulla

Eg gjette Tulla i femten år, eg passa vel på Tulla.
Eg gjette bort både lam og får, men endå hadde eg Tulla.
Å hei og hå, det får så gå.
Eg tregar meste på Tulla, for ho var krulla i ulla.

Eg gjette Tulla borti ei li, det var så lite til beite.
Eg gjekk og lokka på Tulla mi, og etter graset mun leite.
Å hei og hå, det får så gå.
Eg tregar meste på Tulla, for ho var krulla i ulla.

Og så kom skrubben laskande fram, då fekk eg kjøpmann til Tulla.
Og akkederinga var kje lang, og penningan´ var kje mange.
Å hei og hå, det får så gå.
Eg tregar meste på Tulla, for ho var krulla i ulla.

Eg fekk kje meire av Tulla mi, enn ein liten flekk utav blodet.
No kjem eg aldri til Fagerli, om der er gras nok og groe.
Å hei og hå, det får så gå.
Eg tregar meste på Tulla, for ho var krulla i ulla.